"Kto czyta książki, żyje podwójnie" – Umberto Eco

Życie pisarza

Dodano w kategorii: George Orwell, dnia on 11 kwietnia 2009

Orwell zajął się poważnie pisarstwem mieszka­jąc w Londynie, gdzie znalazł sobie tanie miesz­kanko i spędzał całe dnie w towarzystwie bieda­ków z East Endu, ubogiej, proletariackiej dzielnicy. Aby wtopić się w tłum, zakładał stare zniszczone  ubrania. Pragnął osobiście przekonać się w jakich warunkach żyją i czy rzeczywiście zasługują na miano ludzi „upadłych”. Swe doświadczenia zawarł po latach w książce, którą często uważa się za pierwsze poważne dzie­ło w twórczości pisarza – Na dnie w Paryżu i Lon­dynie. Wyprawy do biednych dzielnic Londynu pisarz traktował jako coś więcej niż tylko zbiera­nie materiałów do książki. Niespotykana wrażli­wość społeczna nie pozwoliła mu na zimną obser­wację. Orwell chciał osobiście zakosztować cierpienia ludzi nieprzystosowanych doświadcza­jąc zniewag w pełnym uprzedzeń społeczeństwie. Poniżenia, których doznawał pomogły mu również pozbyć się poczucia winy, które dręczyło go od czasów, gdy pracował „w służbie imperializmu”. Po dość krótkim pobycie w Londynie młody twórca doszedł do wniosku, że najwłaściwszym miejscem dla artysty jest Paryż. Tam wiódł podob­ne życie, jak w stolicy Anglii – wynajął mały pokój w tanim hotelu w Łacińskiej Dzielnicy i spędzał czas na wędrówkach po mieście. Jesienią roku 1928, po raz pierwszy zaistniał jako zawodowy literat publikując swój artykuł w dzienniku Le Monde. Już w grudniu jego tekst pojawił się także w prasie brytyjskiej, a rok później pisarz powrócił do Londynu.  W roku 1934, po kilku silnych atakach zapalenia  płuc, Orwell zrezygnował z pracy nauczyciela i rok  później zatrudnił się na pół etatu jako sprzedawca  w księgarni w Hampstead. Zawsze interesowała go polityka, jednak dopiero w roku 1936 zaangażował się w nią poważnie, a co za tym idzie, jego hpisarstwo również zmieniło swój charakter. Orwell bardziej wnikliwie zajął się analizowaniem poli­tyki społecznej i politycznej. Pisarz zdawał sobie sprawę z niebezpieczeństw, jakie niosą ze sobą rządy faszystowskie w Niemczech, Włoszech i in­nych krajach europejskich. Choć niechętnie iden­tyfikował się z jakąkolwiek ideologią, twierdził, że jedyne co może się sprzeciwić faszyzmowi to socjalizm. W roku 1936 Gollancz, który opublikował już kolejne dwie powieści Orwella – Córka proboszcza oraz Wiwat aspidistra – zamówił książkę składa­jącą się z artykułów na temat bezrobocia i wa­runków życia, szczególnie w północnym, silnie uprzemysłowionym, lecz jednocześnie spauperyzowanym rejonie Anglii. Pobyt na północy zaowo­cował w dwojaki sposób. Być może pod­jął właściwą decyzję, gdyż po opublikowaniu eseju grupa absolwentów szkoły publicznie podjęła się obrony Wilkesa przed zarzutami ze strony agresora. Jeszcze za życia Orwell nie krył swej niechęci do szkoły w East­bourne, jej dyrektora i jego żony.

Tagi: , , , ,