Zapach Książki

Koniec “Jeżycjady”

Małgorzata Musierowicz- “Imieniny”

Czas starszej córki Gabrieli- mimo bogactwa zdarzeń książka harmonizuje z charakterem głównej bohaterki Róży.

“Jak by pani zareagowała na wiadomość, że pani sąsiad to homo sapiens?” – tymi słowami rozpoczyna się dwunasty tom serii. Pytanie to padło z ust Laury Pyziak, córki Gabrieli, która wraz ze starszą siostrą Różą organizuje sondę uliczną. A to właśnie Róża wysuwa się na plan główny powieści i to jej perypetiom głównie jest książka poświęcona. Róża, zwana przez rodzinę Pyzą, jest przykładną córką, osobą odpowiedzialną, sumienną i rzetelną. Mimo charakteru który każe jej raczej pozostawać w cieniu niż wychodzić na pierwszym plan, Róża przykuwa uwagę czterech chłopców, którzy będą rywalizować o jej względy. Tą swoistą wojnę wygra Fryderyk- kolega z klasy Róży, prymus. Znów uprzedzenia i mylne pierwsze wrażenia przegrają, ustepując miejsca ciekawości poznania drugiego człowieka. W książce faktycznie miejsce mają imieniny różnych osób, które wypadają obok siebie, w małych odstępach czasowych, co umożliwia wielowątkowość tej powieści. Poznajemy różnych solenizantów, możemy obserwować i podziwiać różnice i barwność charakterów opisanych osób, czytając- oglądać przeróżne ludzkie portrety.

Małgorzata Musierowicz- “Tygrys i Róża”

Wiele buntowniczych decyzji, powrotów do bolesnej przeszłości i poszukiwania zrozumienia przez Laurę, młodszą córkę Gabrysi Borejko.

Trzynasty tom “Jeżycjady” to czas młodszej córki Gabrysi Borejko- Laury. Jest ona zupełnym przeciwieństwem siostry Róży; buntownicza i nieposłuszna, przysparza rodzinie, a zwłaszcza swojej mamie sporo zmartwień. Nie chcąc pogodzić się z brakiem ojca (zostawił Gabrysię,założył nową rodzinę) postanawia go odnaleźć. Drażni ją umowne milczenie i aura tajemniczości wokół osoby jej taty, o które dba głównie Gabriela, bojąc się bolesnych wspomnień i raniących pytań. Pewnego więc dnia Laura, zamiast iść do szkoły wsiada w pociąg do Torunia, wie bowiem że w tym mieście mieszka siostra jej ojca, Alma Pyziak. Przyjęcie bratanicy przez Almę dalekie jest od uprzejmości i Laura, nie dość że chora, musi wracać do domu upokorzona i “z pustymi rękami”- Alma nie zgadza się podać adresu brata, o który ubiegał jej gość. Spodziewając się natrafić na wyrozumiałośc i serdeczność ze strony rodziny ojca, Laura napotyka wrogość i obcość. Doświadczenie to nauczy ją innego spojrzenia na własną rodzinę, na swoich bliskich ,dotąd ranionych i odtrącanych, i każe wypowiedzieć pierwsze szczere ,,przepraszam”.

Małgorzata Musierowicz- “Kalamburka”

Wehikuł czasu- historia Mili Borejko i jej męża Ignacego, która zamiast otwierać “Jeżycjadę” umieszczona została na jej pierwotnie planowanym końcu.

Książka ta jest chyba najbardziej odmienną od pozostałych tomów serii. Musimy cofnąć się w czasie, bowiem po trzynastym tomie “Tygrys i Róża”, opowiadającym o wnuczce Mili Borejko, mamy czytać o seniorce. Dzięki “Kalamburce” zapoznajemy się z ogólnym zarysem historii życia Mili- czytamy o jej narodzinach, dzieciństwie, dorastaniu, młodości, przelotnych miłościach i przyjaźniach, dowiadujemy się kim była jej opiekunka (Mila, urodzona przed wojną, wychowywana była przez Gizelę Kalembę), w końcu- poznajemy historię miłości Ignacego i przyszłej pani Borejko. Książka ta to też barwny opis ponurej i trudnej reczywistości głównie powojennej Polski, opisane w niej zostały chociażby wydarzenia Poznańskiego Czerwca 56.Ciekawa jest też konstrukcja powieści- akcja książki zaczyna się w roku 2000, czytając dalej stopniowo cofamy się w czasie aż do roku 1935, czasu narodzin Mili. Ta specyficzna powieść miała pierwotnie zakończyć cykl, jednak autorka uległa w końcu namowom czytelników i zdecydowała się kontynuuować “Jeżycjadę”.

Tagi: bunt, decyzja, imieniny, prymus, przyszłość, seria, wehikuł czasu

“Kłamczucha” i “Kwiat Kalafiora”

Małgorzata Musierowicz- “Kłamczucha”

Propozycja dla tych, których część pierwsza zaciekawiła do dalszego poznawania przygód i perypetii bohaterów serii.

Akcja drugiego tomu “Jeżycjady” toczy się początkowo w Łebie, a potem tradycyjnie- w Poznaniu. Bohaterką jest chyba najbardziej szalona z postaci wykreowanych przez Musierowicz- Aniela, czyli tytułowa Kłamczucha. Akcja na dobre rozpoczyna się wraz z pojawieniem się wątku miłosnego- mieszkająca z ojcem w Łebie Aniela przypadkowo spotyka poznaniaka Pawła, który też natychmiast staje się ucieleśnieniem jej życiowych pragnień. Z właściwym sobie temperamentem i pod pretekstem nauki w znajdującym się w Poznaniu liceum, Kłamczucha opuszcza Łebę i przenosi się do rodziny mieszkającej w mieście jej ukochanego. To dopiero początek serii niewiarygodnych i zabawnych zdarzeń: pracy przeobrażonej Anieli jako pomocy domowej w mieszkaniu Pawełka (pod imieniem Franciszki Wyrobek), sieci kłamstw, odkrycia talentu aktorskiego i w końcu- finalnej, trudnej próby zrzucenia maski i odnalezienia siebie w życiu, które bardzo szybko stało się teatrem. W książce pojawia się też stały motyw ciepłego domu i pełnej rodziny, pozostającej w kontraście do trochę samotnej i bardzo pogubionej bohaterki.

Małgorzata Musierowicz- “Kwiat Kalafiora”

Początki historii rodziny Borejków -pozycja obowiązkowa dla każdego, kto chce “Jeżycjadę” czytać dalej.

To właśnie w tej książce, trzeciej z serii, na stałe pojawia się motyw rodziny Borejków przewijający się już konsekwentnie przez kolejne części ,,Jeżycjady” i będący jej swoistym spoiwem. Na plan pierwszy wysuwa się Gabriela Borejko, pochodząca z kochającej i wspierającej się rodziny licealistka. Rodzinny spokój zostaje zburzony przez poważną chorobę mamy Gabrysi- teraz to na niej właśnie, jako na najstarszej spoczywać będzie obowiązek prowadzenia domu i opieki nad młodszymi siostrami. Ciekawie obserwować jak zaradna i silna Gabriela musi pozbierać cały zapas swojej energii i, małego jeszcze, doświadczenia, i przebyć, konieczny i bardzo przyśpieszony, kurs dorosłości. Ciężkie czasy PRLu ujęte są z właściwą Musierowicz nutką ironii i humoru, a atmosfera otwartego domu, spotkań z przyjaciółmi (grupa ESD- Eksperymentalny Sygnał Dobra) i prowadzonych zażartych dyskusji na elementarne tematy wywołuje u czytelnika uśmiech i nutkę zazdrości- bo Ci umiejscowieni  w cięzkich przecież czasach bohaterowi są jakby bardziej od nas otwarci, budujący więzi, ludzcy…

Tagi: licealistka, miłość, Poznań, przygody, rodzina Borejków, seria, szalona bohaterka

“Jeżycjada” – Małgorzata Musierowicz

Zanika sztuka czerpania przyjemności z czytania. Coraz mniej młodych ludzi sięga po książki, woląc wybrać sposób spędzania czasu, który nie zmusza nawet do najmniejszego inteletualnego wysiłku. Czy są książki które mogłyby ich zaciekawić? Seria “Jeżycjada” to propozycja głównie dla nastoletnich odbiorców- ale nie tylko.

Małgorzata Musierowicz- “Szósta klepka”

Czyli część pierwsza, która rozpoczyna całą serię i wprowadza czytelnika w atmosferę książek Małgorzaty Musierowicz.

Ten pierwszy tom, którego akcja toczy się w roku 1975 stopniowo wprowadza w klimat serii Musierowicz, ale brak mu jeszcze bezpośredniego powiązania z resztą książek. które łączyć będzie ze sobą historia rodziny Borejków. Głowną bohaterką “Szóstej klepki” jest Celestyna Żak, wydawałoby się, przeciętna, zwykła licealistka. Wychowana w ciepłej, kochającej się rodzinie, Cesia jest jednak przez nią nieświadomie wykorzystywana- sprzyja temu jej uległy charakter i silne poczucie odpowiedzialności za osoby, które kocha. Wiele zmieni się w charakterze i w życiu Cesi, kiedy pozna koleżankę z klasy- Dankę, której obieca pomoc w szkolno- ocenowych tarapatach. Musierowicz kreśli obraz dziewczyny zepchniętej w cień, trochę odsuniętej od innych i nieśmiałej, która w skrytości serca pragnie zrozumienia, przyjaźni i miłości; wydobywa z niej jej prawdziwe, ukryte piękno i pokazuje, że nawet pozornie najmniej interesujący człowiek tak naprawdę jest osobną, fascynującą historią, którą nie można się znudzić, a którą trzeba jedynie umieć odczytać.

Tagi: książki, książki dla młodzieży, licealistka, literatura, nastolatkowie, seria