Małgorzata Musierowicz- “Nutria i Nerwus”
Historia najwrażliwszej z sióstr Borejko, przesycona magiczną atmosferą i obfitująca w niesamowitość zdarzeń.
Książka ta przedstawia jeden z etapów życia Natalii Borejko. Ta chyba najwrażliwsza z sióstr, choć ma tendencje do pozostawania w cieniu, izolacji i uciekania przed światem nie może narzekać na bezbarwny życiorys. Jej dziwna historia opisana w książce zaczyna się od pokazowego zerwania oświadczyn z byłym chłopakiem- Tuniem. Chcąc uciec od wyrzutów sumienia i natrętnych pytań rodziny, Natalia pakuje plecak, bierze gitarę i postanawia wyruszyć nad morze. W podróży tej towarzyszą jej Laura i Tygrysek, jej siostrzenice; to dzięki Laurze właśnie o “ucieczce” Natalii dowie się niejaki Filip Bratek, brat Tunia, który zechce zemścić się za niego a przy okazji nakłonić Natalię do kontynuacji związku. To Filip właśnie będzie sprawcą najbardziej niesamowitych zdarzeń- od przykucia się w pociągu do Natalii kajdankami, przez śledzenie jej, rozmowy, perswazje, stopniowe poznawanie… na zakochaniu się w byłej narzeczonej swojego brata skończywszy. To piękna historia o poznawaniu drugiego człowieka, bezsensowności uprzedzeń, sile uczuć i magii przypadków.
Małgorzata Musierowicz- “Córka Robrojka”
Rodzina Borejków chwilowo zmienia plan- na pierwszy wysuwa się Bella, tytułowa córka Robrojka.
Tym razem bohaterką powieści jest osoba początkowo niewiele mająca wspólnego z rodziną Borejków- Bella Rojek, córka Robrojka, którego czytelnicy “Jeżycjady” znają z tomów wczesniejszych. Bellę poznajemy w momencie kiedy wraca z wakacji do nowego domu- niewielkiej, jak ją w duchu nazywa, ,,koślawej budki” w której musi z przyczyn losowych z tatą zamieszkać. Nowy dom jest własnością mieszkającego w sąsiedztwie pana Majchrzaka, rzekomego “przyjaciela” Robrojka, ojca nastoletniego Czarka. To od Cezarego właśnie Bella usłyszy bardzo szybko słowa miłości. To jemu też Bella pomoże- przełamać kompleksy, pokonać lęk, wyjść do świata- i w końcu- w nim się zakocha. Los nie oszczędzi jednak ani jej ani jej ojca. Kolejny przyjaciel (Majchrzak) okaże się pseudo przyjacielem, a ojciec i córka ponownie zostaną bez dachu nad głową. W trudnej sytuacji pomogą im Borejkowie. Mimo wielu życiowych prób i zawodów doznawanych ze strony ludzi pozornie bliskich, Robrojek trzymać się będzie zasady którą warto zapamiętać.Powie: “Gdybym miał podejrzewać przyjaciół na zapas, wolałbym nie żyć”. I odnajdzie tych prawdziwych.
Tagi: były chłopak, dziwna historia, nowy dom, podróż, rodzina Borejków
Małgorzata Musierowicz- “Pulpecja”
Szkolno- maturalne, sercowe i życiowe perypetie kolejnej, najmłodszej z czterech sióstr Borejko- Patrycji.
Akcja książki rozpoczyna się dzień po wydarzeniach opisanych w poprzedzającej ją
“Noelce”- w Boże Narodzenie 1991r. Główną bohaterką części jest najmłodsza z czterech sióstr Borejko- Patrycja, przezywana przez rodzinę, z racji swojej figury, Pulpecją. Mimo zbliżającej się wielkimi krokami matury, Patrycja niewiele uwagi poświęca nauce, a jeśli jest coś takiego jak ,,trudny okres” w życiu każdego młodego człowieka, to jest on jej aktualnym problemem. Znajdując się na takim etapie swojego życia, kiedy trzeba powoli uczyć się podejmowania ważnych decyzji, sprecyzowania planów i oczekiwań oraz samookreślenia, Patrycja od wszystkich męczących i przerastających ją pytań po prostu ucieka, nie umiejąc znaleźć na nie żadnej odpowiedzi. Jakby tego było mało, zakochuje się ona w czetry lata starszym od siebie koledze z dzieciństwa- Baltonie. Nawarstwienie się wewnętrznych napięć, niepokojów i problemów sercowych kończy się ostatecznie tym, co można było łatwo przewidzieć, czyli oblaniem matury. Finał nie- szkolny, a osobisty jest jednak szczęśliwy, bo i Patrycja i Baltona odnajdą w końcu siebie. A matura… zostanie zdana za rok.
Małgorzata Musierowicz- ,,Dziecko piątku”
Czyli ósma część “Jeżycjady”, którą można nazwać historią dalszych losów znanej czytelnikom Aurelii- Genowefy.
Tytułowym dzieckiem piątku jest Aurelia Jedwabińska, znana już czytelnikom serii z wcześniejszego tomu “Opium w rosole”. Teraz stykamy się z już szesnastoletnią Aurelią, w bardzo trudnym i przykrym dla niej momencie życia- rok po śmierci jej mamy. Aurelia mieszka wraz z ojcem i jego nową rodziną ale nie czuje się dobrze w nowym domu- jeszcze bardziej zpaomniana i niekochana, mimo świetnych ocen, nie ma nawet komu pochwalić się swoim licealnym świadectwem. W dzień zakończenia roku szkolnego poznaje Konrada (brat Beaty z ,,Brulionu Bebe.B”) i stopniowo zaprzyjaźnia się z nim. Decydując się na wakacyjny wyjazd na wieś do babci, nieświadomie decyduje się na zmianę swojego życia- jedzie bowiem do domu, gdzie w końcu podarowana zostanie jej uwaga, zainteresowanie i miłość. Dzięki uczuciu, które otrzyma, Aurelia będzię mogła zacząć dzielić się swoją miłością z innymi i zrobi pierwszy krok ku polepszeniu się relacji z jej ojcem. Słowo ,,kocham” które mu powie zaowocuje, a dzielący ich mur zostanie przynajmniej częściowo zniszczony.
Tagi: Boże Narodzenie, Jeżycjada, matura, nastolatka, przyjaźń, rodzina Borejków, siostra, śmierć
Małgorzata Musierowicz- “Ida sierpniowa”
Kolejna część traktująca o znanej nam już rodzinie, w której mamy szansę poznać bliżej jedną z czterech sióstr Borejko.
Czwarta pozycja “Jeżycjady” traktuje przede wszystkim o drugiej z sióstr Borejko- Idzie. Zirytowana i znudzona wakacyjnym rodzinnym pobytem ,,pod namiotem”, bez wiedzy rodziców, 15letnia Ida Borejko decyduje się po prostu powrócić do pustego, ciepłego domu. Perspektywa samotnych wakacji z książką w ręku zaczyna ją niepokoić dopiero wtedy, kiedy zdaje sobie sprawę, że jest już bez grosza, a potrzeba zjedzenia obiadu zmusza ją do znalezienia sobie jakiejś pracy. Jej wymaganiom odpowiada znaleziona w gazecie oferta “damy do towarzystwa” i w ten sposób Ida wkracza w odrębną hisotrię obcej jej dotychczas rodziny. Owocuje to tylko dobrem: Ida pomaga wyjść z choroby i załamania niejakiemu Krzysiowi, zajmuje się wraz z nim zaniedbanymi przez rodziców braćmi Lisieckimi (wspólne czytanie ,,Robin Hood’a”, oraz drastyczne lekcje moralności przy użyciu farby o kolorze zielonym) i, ostatecznie, pomagając innym odnajduje wiarę w siebie; ułatwiając drugiemu człowiekowi zobaczenie jego piękna, ujrzy w końcu i to własne.
Małgorzata Musierowicz- “Opium w rosole”
Czyli Jeżycjady część piąta, specyficzna, trochę melancholijna- ale chyba najciekawsza.
To piąta część serii. Główną bohaterką jest Kreska- Janina Krechowicz, mieszkająca bez rodziców (w ocenzurowanej książce nie można było podać powodów ich tajemniczego “zniknięcia”) ze swoim schorowanym dziadkiem, emerytowanym profesorem Dmuchawcem. Tę dzielną i zaradną dziewczynę życie nie szczędzi cierpień. Samotność, nieszczęsliwa miłość i kiepskie radzenie sobie w szkole stopniowo wpędzają w przygnębienie. Na szczęście i w tej smutnej scenerii, złym ciągu zdarzeń znajduje się miejsce na ludzkie ciepło i przyjaźń. Kresce, nie tylko w matematyce pomoże szkolny kolega Jacek; ona sama zaś podaruje ciepło niekochanej dziewczynce- Aurelii Jedwabińskiej, chodzącej od domu do domu pod pseudonimem Genowefa Pompke (tudzież Trompke, Zombke i Sztompke… itd…) i proszącej o “rosołek” a tak naprawdę- o odrobinę rodzinnego ciepła i miłości. To chyba najsmutniejsza z książek Musierowicz, a zarazem najbardziej krzepiąca; książka w której samotność przegrywa z miedzyludzką więzią, pozorne piękno z pięknem prawdziwym, a bezuczuciowość i zimno- z Miłością.
Tagi: córka, Jeżycjada, nastolatka, rodzina Borejków, siostra
Małgorzata Musierowicz- “Kłamczucha”
Propozycja dla tych, których część pierwsza zaciekawiła do dalszego poznawania przygód i perypetii bohaterów serii.
Akcja drugiego tomu “Jeżycjady” toczy się początkowo w Łebie, a potem tradycyjnie- w Poznaniu. Bohaterką jest chyba najbardziej szalona z postaci wykreowanych przez Musierowicz- Aniela, czyli tytułowa Kłamczucha. Akcja na dobre rozpoczyna się wraz z pojawieniem się wątku miłosnego- mieszkająca z ojcem w Łebie Aniela przypadkowo spotyka poznaniaka Pawła, który też natychmiast staje się ucieleśnieniem jej życiowych pragnień. Z właściwym sobie temperamentem i pod pretekstem nauki w znajdującym się w Poznaniu liceum, Kłamczucha opuszcza Łebę i przenosi się do rodziny mieszkającej w mieście jej ukochanego. To dopiero początek serii niewiarygodnych i zabawnych zdarzeń: pracy przeobrażonej Anieli jako pomocy domowej w mieszkaniu Pawełka (pod imieniem Franciszki Wyrobek), sieci kłamstw, odkrycia talentu aktorskiego i w końcu- finalnej, trudnej próby zrzucenia maski i odnalezienia siebie w życiu, które bardzo szybko stało się teatrem. W książce pojawia się też stały motyw ciepłego domu i pełnej rodziny, pozostającej w kontraście do trochę samotnej i bardzo pogubionej bohaterki.
Małgorzata Musierowicz- “Kwiat Kalafiora” 
Początki historii rodziny Borejków -pozycja obowiązkowa dla każdego, kto chce “Jeżycjadę” czytać dalej.
To właśnie w tej książce, trzeciej z serii, na stałe pojawia się motyw rodziny Borejków przewijający się już konsekwentnie przez kolejne części ,,Jeżycjady” i będący jej swoistym spoiwem. Na plan pierwszy wysuwa się Gabriela Borejko, pochodząca z kochającej i wspierającej się rodziny licealistka. Rodzinny spokój zostaje zburzony przez poważną chorobę mamy Gabrysi- teraz to na niej właśnie, jako na najstarszej spoczywać będzie obowiązek prowadzenia domu i opieki nad młodszymi siostrami. Ciekawie obserwować jak zaradna i silna Gabriela musi pozbierać cały zapas swojej energii i, małego jeszcze, doświadczenia, i przebyć, konieczny i bardzo przyśpieszony, kurs dorosłości. Ciężkie czasy PRLu ujęte są z właściwą Musierowicz nutką ironii i humoru, a atmosfera otwartego domu, spotkań z przyjaciółmi (grupa ESD- Eksperymentalny Sygnał Dobra) i prowadzonych zażartych dyskusji na elementarne tematy wywołuje u czytelnika uśmiech i nutkę zazdrości- bo Ci umiejscowieni w cięzkich przecież czasach bohaterowi są jakby bardziej od nas otwarci, budujący więzi, ludzcy…
Tagi: licealistka, miłość, Poznań, przygody, rodzina Borejków, seria, szalona bohaterka
