“Pulpecja” i “Dziecko Piątku”
Małgorzata Musierowicz- “Pulpecja”
Szkolno- maturalne, sercowe i życiowe perypetie kolejnej, najmłodszej z czterech sióstr Borejko- Patrycji.
Akcja książki rozpoczyna się dzień po wydarzeniach opisanych w poprzedzającej ją
“Noelce”- w Boże Narodzenie 1991r. Główną bohaterką części jest najmłodsza z czterech sióstr Borejko- Patrycja, przezywana przez rodzinę, z racji swojej figury, Pulpecją. Mimo zbliżającej się wielkimi krokami matury, Patrycja niewiele uwagi poświęca nauce, a jeśli jest coś takiego jak ,,trudny okres” w życiu każdego młodego człowieka, to jest on jej aktualnym problemem. Znajdując się na takim etapie swojego życia, kiedy trzeba powoli uczyć się podejmowania ważnych decyzji, sprecyzowania planów i oczekiwań oraz samookreślenia, Patrycja od wszystkich męczących i przerastających ją pytań po prostu ucieka, nie umiejąc znaleźć na nie żadnej odpowiedzi. Jakby tego było mało, zakochuje się ona w czetry lata starszym od siebie koledze z dzieciństwa- Baltonie. Nawarstwienie się wewnętrznych napięć, niepokojów i problemów sercowych kończy się ostatecznie tym, co można było łatwo przewidzieć, czyli oblaniem matury. Finał nie- szkolny, a osobisty jest jednak szczęśliwy, bo i Patrycja i Baltona odnajdą w końcu siebie. A matura… zostanie zdana za rok.
Małgorzata Musierowicz- ,,Dziecko piątku”
Czyli ósma część “Jeżycjady”, którą można nazwać historią dalszych losów znanej czytelnikom Aurelii- Genowefy.
Tytułowym dzieckiem piątku jest Aurelia Jedwabińska, znana już czytelnikom serii z wcześniejszego tomu “Opium w rosole”. Teraz stykamy się z już szesnastoletnią Aurelią, w bardzo trudnym i przykrym dla niej momencie życia- rok po śmierci jej mamy. Aurelia mieszka wraz z ojcem i jego nową rodziną ale nie czuje się dobrze w nowym domu- jeszcze bardziej zpaomniana i niekochana, mimo świetnych ocen, nie ma nawet komu pochwalić się swoim licealnym świadectwem. W dzień zakończenia roku szkolnego poznaje Konrada (brat Beaty z ,,Brulionu Bebe.B”) i stopniowo zaprzyjaźnia się z nim. Decydując się na wakacyjny wyjazd na wieś do babci, nieświadomie decyduje się na zmianę swojego życia- jedzie bowiem do domu, gdzie w końcu podarowana zostanie jej uwaga, zainteresowanie i miłość. Dzięki uczuciu, które otrzyma, Aurelia będzię mogła zacząć dzielić się swoją miłością z innymi i zrobi pierwszy krok ku polepszeniu się relacji z jej ojcem. Słowo ,,kocham” które mu powie zaowocuje, a dzielący ich mur zostanie przynajmniej częściowo zniszczony.
Tagi: Boże Narodzenie, Jeżycjada, matura, nastolatka, przyjaźń, rodzina Borejków, siostra, śmierć
Carol, żona Steinbecka w końcu znalazła zatrudnienie w pobliskim Monterey, w Instytucie Badań Morskich, którym kierował przyjaciel Johna, Ed Ricketts -biolog i filozof. Pod wpływem długich rozmów z przyjacielem, Steinbeck doszedł do przekonania, że wszyscy ludzie są ze sobą powiązani i że wspólnie zmieniają obraz świata, w którym żyją, na dobre lub na złe. Obaj przyjaciele kochali naturę i zwierzęta. Wspólnie wybrali się w podróż wzdłuż wybrzeży Meksyku, po to, by tam badać morską faunę i florę. Tragiczna śmierć Eda w roku 1948 pozostawiła trwały ślad w psychice Steinbecka. W roku 1931 John poznał dwie panie związane z amerykańskim rynkiem wydawniczym – Elizabeth Otis i Mavis Macintosh. Połączyła ich prawdziwa przyjaźń, która zaowocowała również nawiązaniem kontaktów z nowymi wydawcam W ciągu zaledwie dwóch lat zmarli oboje rodzice pisarza. Po dramatycznych przeżyciach Steinbeck napisał powieść, która okazała się przełomowa dla jego kariery i wyrwała go z nędzy. Tortilla Fiat to lekka w charakterze, pełna wisielczego humoru opowieść o meksykańskich chłopach z Sali-nas Valley – beztroskich włóczęgach zwanych paisanos. Steinbeck uważał, że mało kto poważnie potraktuje opisane tam historie, lecz ku jego zdziwieniu książka, w roku 1935, trafiła nawet na listy bestsellerów. Wydanie Tortilla Fiat odbiło się głośnym echem w samej Kalifornii. i Otis i Macintosh rozpoczęły też negocjacje dotyczące sprzedaży praw autorskich do książek Steinbecka w Hollywood. Początkowo władze Monterey wyparły się istnienia paisanos, potem jednak organizowały wyprawy turystów do domniemanego miejsca ich pobytu. Prawa do ekranizacji filmu opartego na powieści Tortilla Fiat sprzedano wytwórni Paramount Pictures za cztery tysiące dolarów. W ten sposób rozpoczęła się długoletnia współpraca Steinbecka z branżą filmową, którą traktował z charakterystyczną dla siebie rezerwą. Wśród ludzi Hollywood znalazły się także postacie, które obdarzył wielką przyjaźnią, w tym wielkie sławy, na przykład aktor Spencer Trący oraz reżyser Elia Kazan. Steinbeck złapał wiatr w żagle. Pomiędzy rokiem 1936 a 1939, w kraju i za granicą, ukazały się na rynku w dużym nakładzie trzy jego kolejne powieści – Niepewna walka, Myszy i ludzie oraz Grona gniewu. Bohaterami każdej z nich byli robotnicy, z jakimi pisarz zetknął się osobiście, szczególnie bezdomni i głodni imigranci, koczujący w obozach położonych w dolinach Kalifornii. Steinbeck opisywał chciwość właścicieli ziemskich, którzy wykorzystywali tych ludzi do granic wytrzymałości, według zasady, że gdyby tylko zezwolono im na życie w normalnych ludzkich warunkach mogłoby dojść do buntu, a wszakże bez imigrantów rolnictwo w Kalifornii mogłoby przestać istnieć. W Gronach gniewu pisarz ukazał Amerykanom inny, niepopularny obraz ich ojczyzny, co wywołało sprzeciw, złość i poruszenie z jednej strony, a wyrazy uznania za odważne ujęcie tematu z drugiej. Pisarz otrzymywał setki telefonów, listów oraz telegramów.