"Kto czyta książki, żyje podwójnie" – Umberto Eco

Pisarze

Dodano w kategorii: Pisarze amerykańscy, dnia on 22 kwietnia 2009

Druga połowa dziewiętnastego wieku to, za­równo w Europie, jak i w USA, okres dy­namicznego   postępu   cywilizacyjnego. Rozwój przemysłu, możliwość masowej produk­cji towarów konsumpcyjnych, budowa dróg i trak­cji kolejowych oraz powszechny dostęp do dóbr importowanych z całego niemal świata, znacznie podniosły poziom życia wielu ludzi. Zaczęło upo­wszechniać się przekonanie, że wkrótce ludzkość poradzi sobie z ubóstwem i chorobami. Nie wszyscy jednak podzielali ten optymistycz­ny pogląd. Wśród pisarzy znaleźli się również twór­cy eksponujący ciemne strony cywilizacji, która wykształciła się w wyniku rewolucji przemysło­wej, nawołujący do zmiany panujących stosunków społecznych. Byli jednak i tacy, jak Thomas Hardy, Henry James czy Joseph Conrad, którzy zaintere­sowania swe skupili przede wszystkim na czło­wieku jako jednostce – jego bezradności wobec wszechwładnego losu oraz poszukiwaniu sensu samego istnienia. Takie pojmowanie było typowe dla tych pisarzy, w ten sposób postrzegali i opisywali świat. Wywarli duże piętno w pisarskim świecie. Pod koniec dziewiętnastego wieku pojawiła się w Anglii grupa pisarzy, którzy oprócz niesionego przez cywilizację postępu zaczęli dostrzegać dominującą nad człowiekiem wszechwładną siłę przeznaczenia oraz ciemną stronę ludzkiej natury. Jeden z pisarzy amerykańskich – Thomas Hardy (1840-1928), urodzony i wykształcony na prowincji w hrabstwie Upper Bockhampton, całe swe życie spędził na wsi. Nigdy nie stracii wiary, iż bliskość natury pozwala człowiekowi zachować wewnętrzną uczciwość oraz swoistą nie­winność. W swoich powieściach oddaje on atmos­ferę charakterystyczną dla angielskiej wsi, ubar­wiając je rozbudowanymi opisami krajobrazu oraz scenek rodzajowych oddających specyficzne kli­maty wiejskiej rzeczywistości. W swych utworach Hardy stworzył własną, artystyczną, na wpół fik­cyjną wizję hrabstwa Wessex w południowo-zachodniej Anglii. Jedna z pierwszych powieści Hardy’ego, Pod drzewem, pod zielonym (1873), to nostalgiczna apoteoza życia na prowincji – atmosfery, w której wzrastał od wczesnego dzieciństwa. Hardy był przekonany, że bliskość natury wyzwala w czło­wieku siły życiowe, i czym dalej oddala się on od swych pierwotnych korzeni, tym wyraźniej narasta w nim poczucie bezradności wobec świata oraz bezsensu codziennej egzystencji. Destrukcyjny wpływ miasta na psychikę człowieka to temat stale powracający w twórczości Hardy’ego. Motyw ten został wykorzystany w powieści Burmistrz Caster­bridge (1886), która przedstawia destrukcję boha­tera, Michaela Hencharda przez nowoczesny świat, opisany jako sprawnie działająca machina.

Tagi: , , , , , ,