Życie pisarza
Orwell zajął się poważnie pisarstwem mieszkając w Londynie, gdzie znalazł sobie tanie mieszkanko i spędzał całe dnie w towarzystwie biedaków z East Endu, ubogiej, proletariackiej dzielnicy. Aby wtopić się w tłum, zakładał stare zniszczone ubrania. Pragnął osobiście przekonać się w jakich warunkach żyją i czy rzeczywiście zasługują na miano ludzi “upadłych”. Swe doświadczenia zawarł po latach w książce, którą często uważa się za pierwsze poważne dzieło w twórczości pisarza – Na dnie w Paryżu i Londynie. Wyprawy do biednych dzielnic Londynu pisarz traktował jako coś więcej niż tylko zbieranie materiałów do książki. Niespotykana wrażliwość społeczna nie pozwoliła mu na zimną obserwację. Orwell chciał osobiście zakosztować cierpienia ludzi nieprzystosowanych doświadczając zniewag w pełnym uprzedzeń społeczeństwie. Poniżenia, których doznawał pomogły mu również pozbyć się poczucia winy, które dręczyło go od czasów, gdy pracował „w służbie imperializmu”. Po dość krótkim pobycie w Londynie młody twórca doszedł do wniosku, że najwłaściwszym miejscem dla artysty jest Paryż. Tam wiódł podobne życie, jak w stolicy Anglii – wynajął mały pokój w tanim hotelu w Łacińskiej Dzielnicy i spędzał czas na wędrówkach po mieście. Jesienią roku 1928, po raz pierwszy zaistniał jako zawodowy literat publikując swój artykuł w dzienniku Le Monde. Już w grudniu jego tekst pojawił się także w prasie brytyjskiej, a rok później pisarz powrócił do Londynu. W roku 1934, po kilku silnych atakach zapalenia płuc, Orwell zrezygnował z pracy nauczyciela i rok później zatrudnił się na pół etatu jako sprzedawca w księgarni w Hampstead. Zawsze interesowała go polityka, jednak dopiero w roku 1936 zaangażował się w nią poważnie, a co za tym idzie, jego hpisarstwo również zmieniło swój charakter. Orwell bardziej wnikliwie zajął się analizowaniem polityki społecznej i politycznej. Pisarz zdawał sobie sprawę z niebezpieczeństw, jakie niosą ze sobą rządy faszystowskie w Niemczech, Włoszech i innych krajach europejskich. Choć niechętnie identyfikował się z jakąkolwiek ideologią, twierdził, że jedyne co może się sprzeciwić faszyzmowi to socjalizm. W roku 1936 Gollancz, który opublikował już kolejne dwie powieści Orwella – Córka proboszcza oraz Wiwat aspidistra - zamówił książkę składającą się z artykułów na temat bezrobocia i warunków życia, szczególnie w północnym, silnie uprzemysłowionym, lecz jednocześnie spauperyzowanym rejonie Anglii. Pobyt na północy zaowocował w dwojaki sposób. Być może podjął właściwą decyzję, gdyż po opublikowaniu eseju grupa absolwentów szkoły publicznie podjęła się obrony Wilkesa przed zarzutami ze strony agresora. Jeszcze za życia Orwell nie krył swej niechęci do szkoły w Eastbourne, jej dyrektora i jego żony.
Tagi: doświadczenie, George Orwell, polityka, wrażliwość społeczna, życie towarzyskie
W roku 1916 Orwell otrzymał stypendium do Wellington College w Berkshire, w południowo-wschodnim regionie Anglii. Nie było to wymarzone gimnazjum dla przyszłego pisarza, starał się on bowiem o królewskie stypendium do prestiżowej szkoły w Eton. Jednak zaledwie dwa miesiące po rozpoczęciu nauki niespodziewanie nadeszła wiadomość, że chłopiec został przyjęty do Eton, gdzie przeniósł się już w następnym semestrze, na wiosnę 1917 roku. Nowa szkoła odpowiadała jego oczekiwaniom. Przede wszystkim uwolnił się od surowej dyscypliny, jaka obowiązywała w Eastbourne i docinków ze strony kolegów. Nie ciążyło już na nim piętno nielubianego pupila kadry pedagogicznej, odważył się więc nawiązać kontakty z rówieśnikami, co nigdy nie przychodziło mu łatwo. W Eton po raz pierwszy zetknął się z popularnymi wówczas nurtami ideologii socjalistycznej i liberalnej, które w znacznym stopniu ukształtowały poglądy przyszłego pisarza. Trudno uwierzyć, że młody Orwell niczym nie wyróżniał się spośród reszty uczniów Eton. W roku 1920 w grupie 140 wychowanków gimnazjum uplasował się dopiero na sto siedemnastym miejscu. Pozostawił jednak po sobie ślad w szkolnej bibliotece. W roku 1972 jeden z uczniów Eton wyszukał wśród zapomnianych tomów książkę, którą chłopiec sprezentował szkole w roku 1920.
Historia pisarza. Pisarz zawdzięcza sławę przede wszystkim dwóm powieściom – Folwark zwierzęcy oraz 1984. Oba dzieła należą do gatunku satyry politycznej. Ich fabuła oparta jest na wydarzeniach z życia pisarza, jego doświadczeniach w kontaktach z machiną biurokratyczną oraz wnikliwej obserwacji sytuacji politycznej na świecie. Można je także analizować jako tak zwane antyutopie. Autor analizuje w nich procesy społeczno-polityczne zachodzące w świecie realnym, które jego zdaniem mogą doprowadzić do pojawienia się zjawisk opisanych w powieściach. Jeśli teraz nie zareagujemy na te negatywne zjawiska, zdaje się ostrzegać Orwell, nasz świat będzie wyglądał tak, jak opisany w moich książkach. Pomimo ewidentnych sukcesów, jakie przyniosła mu publikacja obu książek, Orwell niemal bez przerwy zmagał się z kompleksem niższości. Pisarz przy wielu okazjach deklarował niezadowolenie z własnych osiągnięć. George Orwell to pseudonim artystyczny Erica Arthura Blaire’a. Pisarz urodził się w roku 1903 w Indiach, gdzie jego ojciec był urzędnikiem. Matka Erica – Mabel Limousin (zwana Idą) – miała w sobie krew angielską i francuską. Rok po urodzeniu syna Ida wyjechała do Anglii, pozostawiając g męża w Indiach. W ciągu tego okresu chłopiec spotkał się z ojcem zaledwie jeden raz. Osiągnął sukces dzięki wyostrzonemu zmysłowi obserwacji zjawisk społecznych i wielkiej wrażliwości.