Sylwetka…
W lecie 1938 roku Orwell zdecydował się wstąpić do brytyjskiej N
iezależnej Partii Pracy. Przez lata bronił się przed jednoznacznym opowiedzeniem się po stronie którejś z opcji politycznych i starał się walczyć z „kapitalistycznym imperializmem”, pisząc książki. Jak sam jednak stwierdził, nadeszły czasy, z których słowo miało mniejsze znaczenie.. Kariera partyjna Orwella nie trwała długo, jako że dość szybko poróżnił się z towarzyszami, którzy zajęli neutralne stanowisko wobec aneksji Czechosłowacji przez Niemcy i ich ataku na Polskę. Pomimo to pisarz nigdy nie wyrzekł się swych lewicowych poglądów. Gdy wybuchła druga wojna światowa, Orwell usiłował zaciągnąć się do wojska, jednak został uznany za niezdolnego do służby z powodu podejrzenia o gruźlicę. W czasie wojny służył więc w formacjach na terenie kraju oraz pracował w sekcji indyjskiej radia BBC. Stosunkowo szybko porzucił pracę w radiu, zaoferowano mu bowiem stanowisko szefa działu literackiego w lewicowym tygodniku, Tribune. W 1943 roku Orwell rozpoczął pracę nad książką, która miała okazać się przełomową w jego karierze pisarskiej – zatytułowana była Folwark zwierzęcy. W tym samym roku zmarła matka pisarza, co obudziło w nim silną potrzebę posiadania dziecka. Niestety wszystko wskazywało na to, że jest bezpłodny, więc wraz z Eileen zdecydowali się na adopcję. Swemu przybranemu synkowi nadali imię Richard. Obecność dziecka wniosła wiele świeżości w związek. Niestety, niespełna rok później Eileen zmarła w wyniku nieudanej operacji. Sylwetka wybitnego pisarza i publicysty jest znana niewielu ludziom, jednak kilka jego dzieł poruszających ważne tematy dość mocno wbiły się w ogólną świadomość światową. George Orwell czyli Eric Arthur Blair to angielski myśliciel, a dopiero pisarz. Taki wniosek bardzo łatwo można wysunąć zarówno czytając jego dzieła jak i wgłębiając się nawet powierzchownie w sens jego książek czy tekstów. Sam określał swoje poglądy polityczne jako demokratyczny socjalizm, co politolodzy zaliczyliby do tak zwanej socjalistycznej lewicy. Oczywiście George Orwell nie pisał tylko politycznie, ale przede wszystkim zauważane mankamenty świata. Najbardziej wałkowanym tematem branym na warsztat były oczywiście systemy totalitarne, a szczególnie komunizm i nazizm. Jednakże ogólne podejście jakie uznawał George Orwell to piętnowanie zniewolenia człowieka przez ogólne systemy, stąd także krytyka wymierzona w kapitalizm. II Wojna Światowa bezpowrotnie zmienia nastawienie pisarza i w tym momencie mamy do czynienia z faktem iż George Orwell emanuje nieufnością do wszystkich istniejących systemów politycznych, jako wyznacznika nowego wymiaru zniewolenia społecznego. Było to dzieło autorstwa Bernarda Shawa zatytułowane Misalliance, The Dark Lady of the Sonnets, and Fanny ’s First Play, With a Treatise on Parents and Children (poi. Mezalians, Czarna Dama z sonetu, pierwsza sztuka Fanny, z rozważaniami na temat dzieci i rodziców), w którym autor ostro atakuje szkołę, porównując ją do więzienia. Należy przypuszczać, że Orwell, pomimo iż generalnie zaakceptował gimnazjum w Eton, ciągle traktował szkołę jako represyjną instytucję ograniczającą jego wolność i niezależność.
Tagi: demokrata, imperializm, kariera, lewicowe poglądy, Partia Pracy, pisarz, publicysta
Orwell zajął się poważnie pisarstwem mieszkając w Londynie, gdzie znalazł sobie tanie mieszkanko i spędzał całe dnie w towarzystwie biedaków z East Endu, ubogiej, proletariackiej dzielnicy. Aby wtopić się w tłum, zakładał stare zniszczone ubrania. Pragnął osobiście przekonać się w jakich warunkach żyją i czy rzeczywiście zasługują na miano ludzi “upadłych”. Swe doświadczenia zawarł po latach w książce, którą często uważa się za pierwsze poważne dzieło w twórczości pisarza – Na dnie w Paryżu i Londynie. Wyprawy do biednych dzielnic Londynu pisarz traktował jako coś więcej niż tylko zbieranie materiałów do książki. Niespotykana wrażliwość społeczna nie pozwoliła mu na zimną obserwację. Orwell chciał osobiście zakosztować cierpienia ludzi nieprzystosowanych doświadczając zniewag w pełnym uprzedzeń społeczeństwie. Poniżenia, których doznawał pomogły mu również pozbyć się poczucia winy, które dręczyło go od czasów, gdy pracował „w służbie imperializmu”. Po dość krótkim pobycie w Londynie młody twórca doszedł do wniosku, że najwłaściwszym miejscem dla artysty jest Paryż. Tam wiódł podobne życie, jak w stolicy Anglii – wynajął mały pokój w tanim hotelu w Łacińskiej Dzielnicy i spędzał czas na wędrówkach po mieście. Jesienią roku 1928, po raz pierwszy zaistniał jako zawodowy literat publikując swój artykuł w dzienniku Le Monde. Już w grudniu jego tekst pojawił się także w prasie brytyjskiej, a rok później pisarz powrócił do Londynu. W roku 1934, po kilku silnych atakach zapalenia płuc, Orwell zrezygnował z pracy nauczyciela i rok później zatrudnił się na pół etatu jako sprzedawca w księgarni w Hampstead. Zawsze interesowała go polityka, jednak dopiero w roku 1936 zaangażował się w nią poważnie, a co za tym idzie, jego hpisarstwo również zmieniło swój charakter. Orwell bardziej wnikliwie zajął się analizowaniem polityki społecznej i politycznej. Pisarz zdawał sobie sprawę z niebezpieczeństw, jakie niosą ze sobą rządy faszystowskie w Niemczech, Włoszech i innych krajach europejskich. Choć niechętnie identyfikował się z jakąkolwiek ideologią, twierdził, że jedyne co może się sprzeciwić faszyzmowi to socjalizm. W roku 1936 Gollancz, który opublikował już kolejne dwie powieści Orwella – Córka proboszcza oraz Wiwat aspidistra - zamówił książkę składającą się z artykułów na temat bezrobocia i warunków życia, szczególnie w północnym, silnie uprzemysłowionym, lecz jednocześnie spauperyzowanym rejonie Anglii. Pobyt na północy zaowocował w dwojaki sposób. Być może podjął właściwą decyzję, gdyż po opublikowaniu eseju grupa absolwentów szkoły publicznie podjęła się obrony Wilkesa przed zarzutami ze strony agresora. Jeszcze za życia Orwell nie krył swej niechęci do szkoły w Eastbourne, jej dyrektora i jego żony.
W roku 1916 Orwell otrzymał stypendium do Wellington College w Berkshire, w południowo-wschodnim regionie Anglii. Nie było to wymarzone gimnazjum dla przyszłego pisarza, starał się on bowiem o królewskie stypendium do prestiżowej szkoły w Eton. Jednak zaledwie dwa miesiące po rozpoczęciu nauki niespodziewanie nadeszła wiadomość, że chłopiec został przyjęty do Eton, gdzie przeniósł się już w następnym semestrze, na wiosnę 1917 roku. Nowa szkoła odpowiadała jego oczekiwaniom. Przede wszystkim uwolnił się od surowej dyscypliny, jaka obowiązywała w Eastbourne i docinków ze strony kolegów. Nie ciążyło już na nim piętno nielubianego pupila kadry pedagogicznej, odważył się więc nawiązać kontakty z rówieśnikami, co nigdy nie przychodziło mu łatwo. W Eton po raz pierwszy zetknął się z popularnymi wówczas nurtami ideologii socjalistycznej i liberalnej, które w znacznym stopniu ukształtowały poglądy przyszłego pisarza. Trudno uwierzyć, że młody Orwell niczym nie wyróżniał się spośród reszty uczniów Eton. W roku 1920 w grupie 140 wychowanków gimnazjum uplasował się dopiero na sto siedemnastym miejscu. Pozostawił jednak po sobie ślad w szkolnej bibliotece. W roku 1972 jeden z uczniów Eton wyszukał wśród zapomnianych tomów książkę, którą chłopiec sprezentował szkole w roku 1920.
Historia pisarza. Pisarz zawdzięcza sławę przede wszystkim dwóm powieściom – Folwark zwierzęcy oraz 1984. Oba dzieła należą do gatunku satyry politycznej. Ich fabuła oparta jest na wydarzeniach z życia pisarza, jego doświadczeniach w kontaktach z machiną biurokratyczną oraz wnikliwej obserwacji sytuacji politycznej na świecie. Można je także analizować jako tak zwane antyutopie. Autor analizuje w nich procesy społeczno-polityczne zachodzące w świecie realnym, które jego zdaniem mogą doprowadzić do pojawienia się zjawisk opisanych w powieściach. Jeśli teraz nie zareagujemy na te negatywne zjawiska, zdaje się ostrzegać Orwell, nasz świat będzie wyglądał tak, jak opisany w moich książkach. Pomimo ewidentnych sukcesów, jakie przyniosła mu publikacja obu książek, Orwell niemal bez przerwy zmagał się z kompleksem niższości. Pisarz przy wielu okazjach deklarował niezadowolenie z własnych osiągnięć. George Orwell to pseudonim artystyczny Erica Arthura Blaire’a. Pisarz urodził się w roku 1903 w Indiach, gdzie jego ojciec był urzędnikiem. Matka Erica – Mabel Limousin (zwana Idą) – miała w sobie krew angielską i francuską. Rok po urodzeniu syna Ida wyjechała do Anglii, pozostawiając g męża w Indiach. W ciągu tego okresu chłopiec spotkał się z ojcem zaledwie jeden raz. Osiągnął sukces dzięki wyostrzonemu zmysłowi obserwacji zjawisk społecznych i wielkiej wrażliwości.